Heren 1

Zaanstreek HS1-VZV HS1, 29-01-2017
Aan alle goede dingen komt eens een eind en na twee uitstekende wedstrijden vraag je jezelf dan automatisch af hoelang we onze zegenreeks wel niet kunnen maken.
Niet onbelangrijk om te melden was dat de absentie van Sil Singer bij VZV, of in ieder geval niet spelend. Een flink aantal teams draaien op enkele bepalende spelers. Bij VZV blijven er dan nog 2 over waar je op moet letten.
“Waarop?” is de vraag die je vooraf in de kleedkamer beantwoordt, “Oh ja!” is de spreekwoordelijke bevestiging, als de eerste twee doelpunten van die betreffende spelers gemaakt zijn.
Dat lijkt niet zo’n heel positief begin en dat was het ook niet.
Omdat HS1 sinds enkele weken de nodige veerkracht en vasthoudendheid laat zien, was ik er echter niet ongerust over en overtuigd dat we daar uiteindelijk na 2x 30 minuten iets mee zouden moeten kunnen. En die periode werd inderdaad gevuld met veel succesvolle snelle tegenaanvallen vanuit een omgezette verdediging die goed functioneerde.
En als het dan loopt, dan zie je het vertrouwen groeien. De inzet blijft op hoog niveau en de uitstraling zegt : gretig!
Eigenlijk zijn we na het begin niet meer in de problemen geweest en liep de voorsprong gestaag op. Na 3x verlies eindelijk winst tegen VZV. Een gemankeerd VZV, maar het maakte de tevredenheid er niet minder om. Zeker niet omdat de marge misschien zelfs wel geflatteerd klein was met een eindstand van 31-24 in ons voordeel.
Zouden we dan niet ten prooi vallen aan de wetmatigheid achter de eerste alinea, maar daadwerkelijk een hoger niveau hebben bereikt? Zgn. Next Level? Door naar de volgende ronde? 2.0?
Hoe sterk is het vertrouwen in  eigen kunnen?

Dat moet dan de volgende wedstrijd blijken,

Zaanstreek HS1 - Volendam HS3, 05-02-2017
Vooraf beschouw je een overwinning op de nummer 3 uit de competitie als lastig, maar in deze vorm haalbaar. Je stelt je in op een gemiddelde leeftijd die dicht bij het dubbele ligt van HS1 en stelt daar een tactiek tegenover van veel druk in de dekking, spelverplaatsing en een niet aflatende golf  aan snelle tegenaanvallen.
Vanuit een compacte 5-1 dekking  werkte dat voorbeeldig…
…de eerste helft.
In de tweede helft zie je een ander spelbeeld bij HS1. Er worden een aantal fouten gemaakt in de dekking, de aanval is minder gevarieerd en Volendam blijft daarnaast gewoon doorgaan. Daar komt hun ervaring bij, die in onze dekking zorgt voor verwarring en een aansluitende reeks doelpunten tegen. Demotiverend, dat blijkt even later.
Een beeld dat mij uit deze wedstrijd namelijk vooral bijblijft is er een waar de bal in een door HS1 opgezette aanval op onbeschrijfelijk (uitbeelden is nog wel te doen) knullige manier wordt weggegeven en er drie Volendammers in de snelle tegenaanval vrij voor de keeper komen.
Stel je daarbij op de achtergrond de blikken van mijn spelers voor; ongeloof, vertwijfeling, berusting.
Geen energie meer om er achteraan te gaan. De pijp was de leeg, de ideeën op. Vertrouwen weg.
De wedstrijd duurt 10 minuten te lang om te winnen. Tot 40 minuten hebben we prima gespeeld en de wedstrijd in de zak. In de laatste 10 minuten loopt de achterstand dan alsnog op tot 5 punten. 28-33. Niet helemaal de afspiegeling van het krachtsverschil, maar op de overwinning van Volendam is niets af te dingen. En uiteindelijk: een wedstrijd duurt in het gemeen nou eenmaal 2x 30 minuten.
“de wedstrijd duurt 2x 30 minuten “, begon ik de volgende voorbespreking. Je leert snel en de nederlaag van de afgelopen week zal maar eens gelegen hebben aan onwetendheid over de speelduur !

VIDO tegen Zaanstreek HS1, 11-02-2017
De week ervoor op donderdag lijkt de concentratiespanne toch niet zo groot, maar op blauwe maandag hartverwarmend getraind, dus overwegend vertrouwen in een goede afloop.
Ik had de overwinning in mijn hoofd misschien zelfs al wel bijgeschreven.
Zeker na de strakke warming-up, waarin we ondertussen de meerwaarde voor een goed begin van de wedstrijd hebben gevonden.
Alles veranderde na het zien van de eerste passes: Het gaat toch niet weer zo’n wedstrijd worden?!
Hars aan de bal. Vanaf de eerste minuut is er geen bal strak en boven de knie gevangen. Menige bal verdween over de zijlijn. Er was geen vertrouwen in de reguliere 4e fase aanval.
De eerste en tweede fase liepen nog redelijk, maar daar maken wij maar 18 doelpunten per wedstrijd mee. Waar halen we de gemiddeld twaalf andere vandaan?
In de eerste helft gooien we er 11 in, in de tweede helft slechts een schamele 8. We missen 26 maal! Bij elke 3 doelpogingen missen we bijna 2x!
Doen we daarmee VIDO tekort?
Ik kan buiten de gewiekstheid van Boy van Limbeek, die er 10 ingooide en waarschijnlijk evenveel assists had, niets bedenken dat de ontluisterende eindstand van 26-19 rechtvaardigde.  Dit was niet het HS1 team dat de weken daarvoor prima spel had laten zien, of minimaal was dit niet het spel dat dit team had laten zien te kunnen spelen.
Het spel dat de welbeschouwer het enige nog ontbrekende doelpunt levert; een prachtige afronding uit een 1-roel, onaantastbaar.
Zo! Zondag…
Ik heb nog een filmpje te kijken uit de groepschat…

Heren 1 - Veldcompetitie

Stand Heren 1 - Zaal