Heren 1

HAVAS HS2 - Zaanstreek HS1, 08-01-2017

HAVAS 2 tegen HS1. 
Uitgemaakte zaak zou je zeggen.

Nieuw jaar, trappelen van ongeduld en als een raket uit de startblokken…
Maar dat viel ernstig tegen (eufemisme).
Zodanig dat het verslag er die week bij inschoot. Excuus daarvoor. Ik wilde even niet terugdenken aan deze wedstrijd, waarin HAVAS het duidelijk naar de zin had en ik het spelplezier aan HVZ kant niet kon ontdekken.
Niet vooruit te branden.
De logee die we, zijn roes uitslapend, onder de bank aantroffen, was bijkans sneller de kleedkamer uit dan wij over het veld bewogen.
Misschien troffen we het verkeerde voorbeeld. Was het geënsceneerd… (excuses).
Uiteindelijk is er in de laatste twintig minuten van de wedstrijd zowaar nog iets meer beleving waardoor het bijna spannend wordt. Een dergelijke eindsprint hebben we dit seizoen echter nog niet tot een goed eind gebracht. Zo ook nu weer, waar we met 27-25 aan het kortste eind trekken.
Wat een droevenis…(verslag)
Maaaar, dat heb je nodig om als een feniks uit de as te herrijzen in een nieuwe wedstrijd.
Want, wat schetst de verbazing…?

Zaanstreek HS1 – Blinkert HS1, 15-01-2017 om 13.45
Een spannende wedstrijd zou je zeggen; twee vlaggenschepen, een heuse veldslag.
De voortekenen waren achteraf veelbetekenend. Frisse koppen en een echte warming-up.
Binnen de kortste keren met 5 doelpunten voor en 0 tegen.
Niet bij te benen.
Blinkert lag vanaf minuut 1 onder druk en zou nooit in de wedstrijd komen.
De achterstand werd gaandeweg de wedstrijd wel eens wat kleiner, maar zou uiteindelijk verder oplopen. De verdediging stond als een spreekwoordelijk huis. Vrijwel alle 1-1 duels werden gewonnen en waar niet, in de rugdekking beslist in ons voordeel.
Geen rare fratsen, geen gegok, maar veel zelfvertrouwen en gedisciplineerd samenwerken als een team. Altijd een medespeler naast je en als we de bal dan eenmaal hadden, dan was hij vrijwel elke aanval (en dan bedoel ik echt vrijwel elke aanval) snel opgebracht in eerste of tweede fase.
In de 4e fase aanval werd vrijwel elke aanval vanuit een afspraak en met overgave richting doel gespeeld. Dit resulteerde in een aantal bedoeld uitgespeelde kansen en anders dan tegen HAVAS scoorden we nu een veel hoger percentage.
Ik zie de blik van de sympathieke coach van Blinkert nog voor me: ongeloof !
Ik had hem voor de wedstrijd nog verslag gedaan van de wanprestatie in Almere en gehint op gevreesd “underachieving” aan onze kant. Het verhaal moet achteraf als zand strooien en framing zijn opgevat.
Ik had mij bijna verontschuldigd (serieus).
Hier doe je het voor als coach, dit maakt mij blij en gelukkig. Voor de spelers geldt hetzelfde dunkt mij.
In de roes ben ik het verslag vergeten, excuus daarvoor.
Veel mensen denken dat je na het klimmen naar een piek alleen maar naar beneden kan, maar als je wel een in het buitenland bent geweest, dan blijken er ook hoogvlaktes te bestaan.


En buitenland daar hadden ze genoeg van bij AHC’31 tegen HS1 op 22 januari.
In Sporthallen Zuid Hal 2 zou blijken wat de revelatie (réveiller = wakker worden) van voorgaande week waard was.
Het spel van AHC’31 kenmerkte zich de afgelopen (dik) verloren thuiswedstrijd door veel kruizen in het midden, winnen van de 1-1 duels en uitspelen naar een overtal op de hoek.
Alwaar de vaardige hoekspeler (vooral de linker) er weinig moeite mee had om af te ronden.
Wat is dan het devies: goed overnemen in het midden , aansluitend rugdekking verlenen, erop klappen in de dekking om de duels niet te verliezen en niet te snel bijsluiten uit de hoek.
Zo simpel zou het moeten zijn…
En zo was het ook!
Nou…, simpel is niet helemaal de juiste verwoording.
AHC’31 was in meerderheid aanwezig en gesteund door een fanatieke damesaanhang (waar vind je dat nog ;) niet snel geneigd op te geven. Tot op de laatste 6 seconden bleef er strijd, als een afgefloten cirkeldoelpunt als laatste wapenfeit van AHC’31 de boeken in gaat.
De gehele wedstrijd hebben we voor gestaan met 1 a 2 doelpunten, door wel vast te houden aan de gekozen tactiek en dat uit te voeren met indukwekkende inzet.
Weer een prima teamprestatie, vanuit een uitstekende dekking. Waar we in de tweede helft zelfs vanuit meervoudige tactische oplossingen kunnen werken, met een zeer bevredigend resultaat. Vrijwel elke aanval begint met het snel opbrengen van de bal, regelmatig afgerond met meerdere goedkope doelpunten.
Als we collectief goed spelen, dan blijkt dat er spelers opstaan die zich kennelijk genoeg gesteund voelen om onvermoede prestaties te leveren; uitstekende reddingen van Timo en 13 (!) doelpunten van Jasper (als het er minder waren dan was het een typefout, maar veel waren het).
Als we dit spel spelen, dan wordt het langzaam aan echt leuk om te komen kijken.
Ik denk dat het meegereisde publiek dat kan beamen (ik hoor: jaja).
Misschien de reden dat de komende wedstrijd is omgepland naar de Topsporthal !?

Tegenstander dit weekend is VZV, een angstgegner, waar we de afgelopen keren net van verloren hebben.
Maar dat was toen, nu lijkt een nieuwe tijd aangebroken.

Zin in!

Heren 1 - Veldcompetitie

Stand Heren 1 - Zaal