Heren 1

US Heren 2 - Zaanstreek HS1, 20-11-2016 / Zaanstreek HS1 - VVW HS1, 27-11-2016
Er is iets met het woord en werkwoord waar “verslag” de stam van vormt.
Verslag, verslagen, verslaan.

Het tweede woord kan een zelfstandig naamwoord in meervoud zijn van het eerste, het derde woord een zelfstandig naamwoord, maar ook een werkwoord betekenend dat we iemand in de pan hakken of daar kond van doen.
Eindeloze mogelijkheden in de combinatie! 
Bijna net zo spannend als KAV autoverhuur (waar de afkorting K-A-V staat voor KAV autoverhuur (fascinerend!)).
Niet wederkerig zoals de infinitivi: zich verslapen, zich afmelden, zich drukken, zich verwonderen, afvragen  en verbijten.
Hoeft geen betoog gelet op de periode van stilte de afgelopen weken; de wederkerige werkwoorden hierboven hebben bedenkelijk wel iets te maken met het kernwoord in kwestie. 
Verslagen...geen verslag.
Welnu, genoeg bespiegeling en woordvermaak. 
Ter zake.
De wedstrijd tegen US2 was zoals verwacht 1 waar wel gewonnen werd. Met 9 doelpunten nota bene. 
Toch was het allerminst overtuigend. De selectie is de afgelopen weken wat smal. 
Met Wouter en Bas afwezig en met Dennie en Vis in de gelederen is het ondanks hun verdienstelijke bijdrage toch steeds nodig om in een ongewone opstellingen te spelen. Dat maakt het gestructureerde teamspel er niet makkelijker op. Heel nerveus, alsof we bang zijn om erin te geloven. In de tweede helft scoren beide teams meer dan in de eerste helft, US omdat wij het makkelijk maken, wij omdat we beter waren. 
Uiteindelijk winnen we beide helften en hebben dus recht op 2 punten.
Tegen VVW, thuis in de Tref zou het wat te makkelijk zijn om te zeggen dat die wedstrijd eindigde met- en als een koude douche. Hadden we die tevoren genomen, dan waren we wellicht niet na 20 minuten al op een 8 punten achterstand aangeland. Dat terwijl we na langere tijd weer Compleet aan konden treden.
Veel gemiste kansen aan onze kant en een VVW dat gewoon heel dynamisch begon en bijna alles raak schoot. Was het niet in 1 keer, dan zelfs via paal of lat en de rug van de onfortuinlijke Timo. Vooral in de 1 tegen 1 duels werden we afgetroefd.
...nog niet verslagen.
Eind van de eerste helft blijkt weer eens dat inzet loont, dat succes en overtuiging komt met een degelijke dekking en heel goed uitgespeelde aanvallen, met nog slechts 4  punten achterstand bij de rust.
De tweede helft ziet er echt veel beter uit. Permanente druk in eerste en tweede fase aanvallen en de achterstand na 20 minuten is er nog maar 1. 
23-24.
Helaas blijkt eens temeer dat we niet het geduld kunnen opbrengen om te blijven doen wat we goed doen. Veel te gehaast spelen en regelmatig zonder enige structuur zorgt voor een aantal malen verlies van de bal en geloof op een goede afloop. 
De snelle tegenaanval van VVW wordt dan regelmatig uitgevoerd zonder dat we ook maar de intentie laten zien daar iets aan te willen doen. 
Bal ophalen en weer in de aanval; dan gaat het hard.
Uiteindelijk maken we er 28 en dat is al met al helemaal niet slecht, maar de 35 tegen is gewoon teveel.
Het goede spel is er, maar er is te weinig van en niet consistent genoeg.
VVW speelt eigenlijk precies op de manier waarop ik als coach graag zou spelen; dynamisch en volhardend in de druk op de verdediging.
Meer trainen dus…
En dan zou hier een stukje moeten komen over de eerstvolgende training met vastberaden spelers die het niet weer laten gebeuren, strakke kaken, blik naar binnen, vuisten gebald…, maar mijn inkt raakt op.

Gelukkig hebben we de foto nog.


Mijn helden !

   






Heren 1 - Veldcompetitie

Stand Heren 1 - Zaal